26 مه 2024- در مطالعه ی اخیراً منتشر شده در  IJIR: Your Sexual Medicine Journal، محققان خطر اختلال نعوظ (ED) را در مردان چاق و غیر دیابتی به دنبال درمان سماگلوتید، ارزیابی کردند.

سماگلوتاید چیست؟

سماگلوتاید، یک دارو با عملکردی مشابه با اینکرتین است که ترشح انسولین را از پانکراس افزایش می دهد و در نتیجه برای درمان دیابت نوع 2 (T2D) و چاقی استفاده می شود.

در حال حاضر، سماگلوتاید یکی از موثرترین مداخلات ضد چاقی در نظر گرفته می شود، به طوری که برخی از دانشمندان تاییدیه سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای این دارو را به عنوان "تغییر دهنده ی پارادایم" در درمان ضد چاقی توصیف می کنند. علاوه بر مزایای T2D و چاقی، سماگلوتید از نظر بالینی برای کاهش خطر بیماری قلبی عروقی، انفارکتوس میوکارد و سکته در مردان و زنان چاق تایید شده است.

علیرغم این مزایا، استفاده از سماگلوتید با اختلال عملکرد جنسی، به ویژه در مردان غیر دیابتی مرتبط است. با این وجود، تحقیقات بیشتری برای تعیین خطر این عارضه ی جانبی در بیمارانی که سماگلوتاید مصرف می‌کنند، مورد نیاز است.

با توجه به نقش سماگلوتید در کاهش وزن، بررسی دقیق عوارض جانبی شناخته شده ی آن ضروری است.

در مورد این مطالعه

در مطالعه ی حاضر، محققان خطرات اختلال عملکرد جنسی مرتبط با مصرف سماگلوتید توسط مردان غیر دیابتی و چاق را ارزیابی کردند. شرکت کنندگان در این مطالعه از شبکه یTriNetX, LLC Research  که شامل سوابق پزشکی الکترونیکی، جزئیات دموگرافیک و ادعاهای بیمه برای 118 میلیون نفر در 81 سازمان مراقبت های بهداشتی است، ثبت نام شدند.

معیارهای ورود به مطالعه شامل مردان بزرگسال بین 18 تا 50 سال با چاقی تایید شده پزشکی، تعریف شده به عنوان شاخص توده بدنی (BMI) بیش از 30 ؛ و بدون تشخیص دیابت بود. افراد در صورت گزارش سابقه بالینی اختلال نعوظ (ED)، جراحی آلت تناسلی، یا کمبود تستوسترون از مطالعه حذف شدند.

داده ها شامل سوابق پزشکی و دموگرافیک شرکت کنندگان بین ژوئن 2021 و دسامبر 2023، به دست آمد. شرکت‌کنندگان در گروه مصرف‌کنندگان سماگلوتید و افراد کنترل طبقه بندی شدند. نتایج از جمله تشخیص ED یک ماه یا بیشتر پس از مصرف سماگلوتید یا تشخیص جدید کمبود تستوسترون پس از تجویز سماگلوتاید بررسی شد.

مطالعه حاضر تقریباً به طور انحصاری آماری بود و تمام تجزیه و تحلیل های آماری با استفاده از پلت فرم TriNetX انجام شد. تجزیه و تحلیل تک متغیره شامل آزمون کای اسکوئر و آزمون تی با تنوع بین گروهی با استفاده از تطبیق تمایل تست شد.

اصلاحاتی برای عوامل خطر کمبود ED و تستوسترون مانند مصرف دخانیات، مصرف الکل، آپنه خواب، چربی خون بالا، یا فشار خون بالا انجام شد. شرکت‌کنندگان گروه کوچک‌تر قبل از تجزیه و تحلیل با نزدیک‌ترین همسایه ی جمعیت‌شناختی خود مطابقت داده شدند تا مقایسه ی بین افراد در گروه سماگلوتاید و گروه شاهد بهبود یابد.

یافته های این مطالعه

در غربالگری شرکت کنندگان، تعداد 3094 فرد شناسایی شدند که معیارهای ورود را داشتند، که سپس با تعداد مساوی از کنترل‌ها همسان شدند. داده های دموگرافیک شرکت کنندگان با میانگین سنی 37.8 سال را در هر دو گروه نشان داد که 74 درصد آنها سفید پوست بودند. تمایز پزشکی اولیه بین گروه‌ها بر اساس BMI شناسایی شد، در گروه سماگلوتاید میانگین BMI برابر با 38.7 کیلوگرم بر متر مربع بود، در حالی که در گروه کنترل میانگین BMI برابر با 37.2بود.

از شرکت کنندگان در مطالعه که سماگلوتاید برای آنها تجویز شد، 1.47٪ مبتلا به ED تشخیص داده شدند یا برای آنها یک مهارکننده ی فسفودی استراز 5 (PDE5I) تجویز شده بود، که یک کلاس از داروهایی است که به طور گسترده در مدیریت ED استفاده می شود. در مقایسه، 0.32٪ از بیماران گروه شاهد مبتلا به ED تشخیص داده شدند یا PDE5Is برای آنها تجویز شده بودند. علاوه بر این، 1.53٪ از گروه آزمایش دچار کمبود تستوسترون پس از تجویز سماگلوتاید شدند در مقایسه با 0.80٪ از مردان در گروه کنترل.

نتیجه گیری

مطالعه ی حاضر افزایش قابل توجهی را در خطرات اختلال نعوظ و کمبود تستوسترون در مردانی که سماگلوتاید برای آنها تجویز شده بود، نشان داد. با این وجود، این افزایش تنها 1.47 درصد بود که با توجه به کاهش وزن و مزایای قلبی عروقی مرتبط با درمان سماگلوتید، ممکن است برای اکثر بیماران قابل قبول باشد.

سماگلوتید ممکن است با سلول های لیدیگ که گیرنده پپتید-1 شبه گلوکاگون (GLP-1) را بیان می کنند و ترشح GLP-1 را تنظیم می کنند، تعامل داشته باشد. با تحریک گیرنده های GLP-1 موجود در بافت corpus cavernosum، درمان سماگلوتید ممکن است ترشح ضربانی تستوسترون(pulsatile testosterone) را کاهش دهد و ریلکسیشن عضلات صاف را افزایش دهد.

از آنجایی که تحقیقات کمی در مورد بررسی اثرات جانبی جنسی سماگلوتاید وجود دارد، تمام توضیحات فعلی صرفاً حدس و گمان است، که کاوش بیشتر در تحقیقات علوم پایه و آزمایشات بالینی را ضروری می کند.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20240526/Increased-risk-of-erectile-dysfunction-with-semaglutide-in-non-diabetic-obese-patients.aspx